كسان كه به حقيقت جبين بندگى بر آستان ارادت حق تعالى بسايند و به درگاه مقدس الهى روى نياز آورند و همه عمر در ايثار و خدمت خلق به سر برند ، و از آن ميان بسيار مردمان كه رها از رنگ و ريا و سبكبار از بار گران خودپرستى زيسته باشند و شرك و خفى و خودپرستى را كه به فرموده سر حلقه اهل نظر خواجه كاينات : « در دل صديقين از رد پاى مور در ژرفاى تيره چاه ، در دل شب ديجور بر تخته سنگى تيره رنگ ناآشكارتر است » از صفحه دل زدوده باشند ، با اين همه ، در مقابل بدكاران و جنايتكاران و دزدان و عفت كشان جامعه قد علم نكنند و دست پليد اينها را از سر مردم كوتاه نسازند . اين گفته مولانا على امير مؤمنان عليه السلام را فراموش نكنيم كه : « تنها اندوه من بر شما اينست كه مردم فاسق و بدكار بر امت مسلمان ولايت يابند و چيره شوند و مال خدا را دست بدست ميان خود بگردانند و كتاب خداى تعالى را وسيله نيرنگ و تزوير قرار دهند ، با فاسقان و بدكاران يار شوند و با نيكان بجنگند . » سيّد ، علامه بزرگوار ، در اين كتاب شمه اى از عقايد خود را در مباحثه با زعماى فرقه‌هاى گوناگون به اختصار بيان مىكند كه مطلب آن را بايد به شرح و توضيح باز گفت و با تفسير تدبّر كرد . مثلا بر ضد فلسفه معتزليان كه مىخواهند وجود مقدس الهى را با دليل اثبات كنند بياناتى رسا دارد مبنى بر اينكه هستى پروردگار بديهى است و نيازى به استدلال ندارد . در حقيقت گفته زيباى لسان الغيب را كه ميفرمايد : « جلوگاه رخ او ديده من تنها نيست ماه و خورشيد همين آينه ميگردانند . » به لحنى ديگر بر دل مىنشاند . فرزندم ، اميدوارم مطالعه اين كتاب نگذارد كه لكه‌هاى زشت آز و نياز دنياپرستى و بدخواهى و بدگويى و تنبلى و بىاعتنايى به مصالح ديگران ، بر صفحهء دلت نقش بندد . نيكبخت آن كه از داروخانه افكار اين كتاب داروى شفابخش بدست آورد و به كار بندد و به آرامش دل و صفاى خاطر برسد و هم آنسان كه نويسنده اين كتاب و طليعه نويس بر آن بوده‌اند در همه حال گفتار و كردارش با ياد خداى كريم توأم باشد ، و مگر از درگاه مقدس او نيازى نخواهد و جز رضاى او چيزى نطلبد و در محيطى سرشار از عطر دلاويز ياد پروردگار ، غرقهء توجّه به انوار نعمتهاى كردگار ، پيوسته با كلّ هستى دست در دست ، در اين باغ بيكرانه و پر نقش عجب سير كند و در خدمت دلهاى پريشان به بندگى بارى تعالى پردازد .